Prawie co dziesiąte dziecko w Polsce cierpi z powodu głodu lub niedożywienia.
opplogo 1procent opplogo 1procent opplogo

Głodne dzieci są takĹźe obok nas.Gdy słyszymy słowo głód, z reguły na myśl przychodzą nam obrazy pokazywane przez różne stacje telewizyjne: dzieci cierpiące z niedożywienia w Afryce bądź Azji. Niestety ten straszny problem jest także tuż obok nas.

Statystycznie, niedożywionym lub głodnym jest dziecko naszych znajomych z sąsiedztwa, które poszło dziś do szkoły nawet bez jednej, najmniejszej kanapki. Według ostatnio przeprowadzonych badań ok. 30-70% polskich dzieci w wieku szkolnym jest niedożywionych. Liczba tych dzieci waha się w zależności od regionu kraju, wielkości miejscowości i poziomu bezrobocia na danym terenie. Najbardziej przerażające jest to, że liczba dzieci wymagających dożywienia ciągle wzrasta. Poczucie głodu ściśle łączy się z niskim poczuciem własnej godności – godności, która przysługuje każdemu człowiekowi i która wpływa na prawidłowy udział w życiu społecznym.

Problem głodu w Polsce to nie tylko problem czysto ekonomiczny i społeczny. To w głównej mierze problem moralny, który zmusza nas do podjęcia wszystkich możliwych kroków, zmierzających do zmniejszania jego skali, jak i zwalczania jego powstawania.

Zjawisko niedożywienia dotyczy ogromnej liczby dzieci i młodzieży. Prawie co trzeci uczeń w Polsce rozpoczyna naukę na czczo. Najbardziej narażone na ubóstwo są dzieci w wieku do lat 15. One nie mają wpływu na wybór rodziny, w jakiej się wychowują… Większość z nich wzrasta w rodzinach żyjących na granicy ubóstwa, rodzin osób bezrobotnych, wielodzietnych, niepełnych i patologicznych.

Wszyscy wiemy, że prawidłowe odżywianie warunkuje zdrowie, optymalny rozwój fizyczny i intelektualny oraz dobre samopoczucie. W takiej sytuacji potrzeba dożywiania przeradza się z odruchu serca w odpowiedzialne zachowanie wobec dzieci i młodzieży.

Najczęstszymi oznakami niedożywienia dziecka są:
– dopytywanie się o jedzenie,
– bĂłle brzucha,
– obniĹźenie dyspozycji do nauki,
– apatia lub niemoĹźność skupienia się na jednej czynności,
– ubogi, zaniedbany wygląd,
– brak podstawowych przyrządĂłw szkolnych,
– wychudzenie.

W skali Polski ponad 10% uczniów pozostaje poza obszarem działań opieki społecznej i innych instytucji działających w zakresie dożywiania. Ponad połowa szkół deklaruje, że ma więcej niż 20 takich uczniów (średnio w każdej szkole jest 26 dzieci czekających na posiłek).

Według badań Głównego Urzędu Statystycznego, w 2005 roku poniżej minimum egzystencji żyło ok. 44% osób w rodzinach małżeństw z czworgiem i więcej dziećmi na utrzymaniu, natomiast ok. 22% osób w rodzinach małżeństw z trojgiem dzieci na utrzymaniu. Badania udowodniły, że odsetek ludzi żyjących poniżej oficjalnej (ustawowej) granicy, uprawniających ich do pobierania zasiłku z pomocy społecznej wyniósł w Polsce 18%. Co więcej, ponad 23% respondentów subiektywnie oceniając swoją sytuację materialną określiło swój poziom dochodów jako ledwie wystarczający do zaspokojenia podstawowych potrzeb.

Wynikiem takiej sytuacji ekonomicznej wielu rodzin jest ich ograniczony dostęp do artykułów żywnościowych, ze względu na brak środków finansowych na ich zakup. Rodziny ograniczają stawki żywnościowe, czego skutkiem jest ich niedożywienie, a co gorsze, coraz częściej również i głód.

infografika

Źródła: GUS, PCK, PKPS, PAH, FPDS

[do gĂłry]